ZAMANA KARŞI
Unutuyorum... Epey zamandır hatırlayamıyorum. Kimdim ben? Nelere kızardım? Nelere gülerdim?Peki ya çizgilerim... Fısılda kulağıma en çok kimi severdim.Ah bir fısıldasan!
Unutulucaksa dünüm neden yaşandı.Dökülen gözyaşlarım,saatler boyu atılan kahkahalarım, uykumu kaçıran korkularım,sabırsız bekleyişlerim... Kopartılacaksam toprağımdan benden ne kalırdı geriye ? Ben kalacak mıydım bana.
Unutuyorum uzaklaşan sesler , silinen resimler, dilimin ucunda kalan o kokular. Zihnim ötenaziye kararlı gibi görünüyor. iyi bakamadım sana dünüm...Kal öylece içimde batıp kanatsan da kal yeniden doğmak daha çok acıtırdı beni. Hergün biraz daha azalmak. siyah elbiseyi yakıştırma zihnim kendime.
Akıp giden hayata karşı kazanamasan da;kendimi kaybedemem. İçimde çalan o şarkı hiç susma. O evin penceresinde gülümseyerek hatırlıyorum.. Yeniden doğmuyorum.
Çok beğendim 😊başarılı
YanıtlaSilTeşekkür ederim 🙏
YanıtlaSilÇok güzel hissettirici Yüreğine sağlık ☺️
YanıtlaSilHer cümlede kendinizi bulmanız dileğiyle teşekkür ederim 🌸
SilBaşka bir göze değdi diye gözlerin, gözlerim seni terk etti.
YanıtlaSilKandıramadım bir türlü.
Başka bir eli avucunun içerisinde alacaksın diye ellerim seni terk etti.
İkna edemedim.
Sensizlikte seni yaşattığım aşka karışıp hiçlikte sen olduğum ruhum seni terk etti.
Bir şey diyemedim.
Dinlemedi.
Beni de terk etti.
Tüm terkedişlere rağmen kavuşmalarınız bol olsun🙏
YanıtlaSilGönüllü esirindim ben senin.
SilKendimi azat edilmiş göremedim. Taşınıp gidemedim senden. Ruhumdan taşındım da, seni terk edemedim
Kaleminize sağlık...
YanıtlaSil