DÖNÜŞÜM

Yediğim güzel bir yemeğin,  okuduğum bir  kitabın,  izlediğim bir  filmin hatta ve hatta yürüdüğüm bir sokağın sonuna geldiğimde aslında aynı kişi olmadığımı düşünmeye başladım;dönüştüğüm kişiyi ve beni dönüştüren kişiyi hergün biraz daha seviyorum.Dönüşmek için hergün biraz daha gülmenin peşinde koşarken aslında özgürce ve cesurca ağlamanın gerçek bir kahkaha olduğunu anladığım yaşlardayım. Yürekten ağlıyorsam mutluyum beni yürekten ağlatana minnettarım daima.

Aynada kendimi değil çizdiğim seni görüyorum. Benden bir parça olan ama aslında benden fazlaca farklı olan.. Susturduğun çığlıkları duyabiliyorum, dokunabiliyorum dinlediğin şarkılardaki gözyaşlarına. 

Yirmi üç yaşım! bitmene günler kala  senin dönüşüm hikayemin büyük bir parçası olduğunu anlayabiliyorum kucaklıyorum seni veda ederken sana.Hep benimle yaşayacak bir gerçeğe sahip oluyorum.

(R.D)